Z życia diecezji

Boże Ciało w Słupsku

Na ulice miasta wyszły prawdziwe tłumy. Mszy św. i procesji przewodniczył biskup diecezjalny.

Procesję poprzedziła Msza św. w kościele pw. Najświętszego Serca Jezusowego. Tam znajdował się pierwszy ołtarz. Drugi tradycyjnie został ustawiony przy kościele św. Ottona, obok którego dzień i noc Jezusa w Eucharystii adorują siostry klaryski.

Relacja z Koszalina, gdzie przewodniczył bp Edward Dajczak - TUTAJ

Trzeci ołtarz był usytułowany przy kościele pw. św. Jacka, a czwarty obok kościoła Mariackiego, gdzie zakończyła się słupska procesja.

Zanim wyruszyła, biskup Zadarko wyjaśnił jej sens: ‒ Taki dzień jak dzisiaj każe nam wyjść na ulice, ale nie po to, żeby manifestować cokolwiek, tylko żeby oddać w ten sposób cześć Najświętszej Eucharystii. Procesja jest symbolem Kościoła pielgrzymującego. Nasze życie jest pielgrzymką, podążaniem za Jezusem Chrystusem. Przez śpiew, modlitwę i skupienie oddajemy Jemu cześć oraz pozwalamy, żeby On królował w naszych sercach.

Następnie biskup wygłosił homilię przy każdym ołtarzu. ‒ Kto żyje i wierzy we mnie, choćby i umarł, żyć będzie, ale kto spożywa ciało i krew, ma życie wieczne w sobie ‒ powiedział, parafrazując słowa Jezusa z Ewangelii, zwracając uwagę na rolę nie tylko czci Najświętszego Sakramentu np. w czasie procesji, ale nade wszystko na znaczenie przyjmowania Go w Komunii Świętej. ‒ Jezus zaprasza Apostołów, swoich uczniów, a więc także i nas na paschę. Do każdego z nas woła dzisiaj: „U ciebie chcę urządzić paschę, chcę z tobą być przy jednym stole”. Eucharystia, Msza św. to miejsce spotkania z naszym Panem. Jest to wypełnienie Jego pragnienia. „Chcę być u ciebie dzisiaj, jutro, pojutrze”. Stajemy się święci, gdy dajemy Mu nasz czas, aby spożywać z Nim paschę ‒ mówił biskup, zachęcając do regularnego uczestnictwa w Mszy św.

Następnie mówił także o adoracji Najświętszego Sakramentu: ‒ Tam liczą się każda sekunda, każda minuta, każda godzina, bo Jezus mocą swojej łaski je pomnaża i objawia się Jego chwała. Adoracja jest wpatrywaniem się w Jezusa, który pragnie, abyśmy zadziwili się nad fenomenem Jego obecności w ten najprostszy sposób, w kawałku chleba. Chcemy dzisiaj prosić naszego Pana, abyśmy potrafili Go rozpoznawać, gdy klęczymy przed Najświętszym Sakramentem. Przecież ten kawałek chleba w monstrancji nie jest po prostu komunikantem, ale fragmentem Ciała naszego Pana Jezusa Chrystusa, Jego realną, rzeczywistą obecnością.  

Zdjęcia: ks. Wojciech Parfianowicz